شەھەر دېگەن ئازابلىق ماكان،
ئىس – تۈتۈن، چاڭ – توزان،
رېستوران…
كىچىك چوڭغا قىلمايدۇ سالام.
رەنجىپ يۈرمە ئۇلار ئالدىراش.
ئۆي چېيى، توي چېيى ئالدىراتماقتا،
قىزىلچاچ، سېرىق چاچ، قارا كۆزلەرنى.
ھەممىدە يېڭى ھېس، يېڭى كۆز قاراش،
ۋاقىت يوق، بەك ئېغىر
بالىغا قاراش.
خىزمەت بەك مەززىسىز،
كۆڭۈللۈك پەقەت،
ھەر ئاينىڭ بېشىدا
مائاشنى ساناش.
لېكىن،
باشلىنار نەچچە كۈن ئۆتسە غودۇراش:
«قانداق گەپ، تۆت چايدىن
ئاشمىسا مائاش؟!»
مەڭگۈلۈك دەقىقە، مەڭگۈلۈك ئازاب،
يەنە كىردىڭ چۈشۈمگە قىزچاق.
ئوغۇرلۇقچە تەلمۈرۈش بىلەن
كۆمىۋەتتىم سېنى قەلبىمگە.
بىلمەيسەن بەلكىم،
سېغىنىشىمنىڭ
سۆيگۈمدەكلا چوڭقۇرلۇقىنى.
قەشقەردىمۇ ياغدىمىكىن قار،
چاچلىرىڭنى سىلكىمە ئەسلا.
ئۇنتۇمىغىن ئارمانلىرىم بار،
ئاڭا قونغان قارنىڭ بەرگىدە.
ھېيىتگاھتا ياڭرىسا ئەزان،
ئويغىنىدۇ قەشقەردە ئارمان.
سىر دەرياسى، ياپراق ۋادىسى،
يۈرەكلەردە كۆكلەيدۇ يۇلغۇن.
تىلسىماتتەك شاتلىق ئالىمى،
بېرەلمەيدۇ ساڭا تەسەللى.
ئارىيەتكە ئالغان ۋۇجۇدتىن،
تارقالماقتا مۇڭلۇق ھارارەت.
رامىزانغا تۇتاشتى ئالەم،
ئۇچۇپ كەتتى مەغرىبكە ئاتەش.
رەڭلىك سۈبھى، ئىللىق ئېتىكاپ،
ھاياجاندا تىترەيدۇ ئەتراپ.
مەن ئەمەسمەن شەيتاننىڭ قۇلى.
قىرائەتكە ئايلاندى نەپەس،
يىغلىۋالدى زاھىت بىر قەپەس.
تىلسىماتتەك قىشنىڭ يىلتىزى،
نۇر رەڭگىدە ۋىجدان ئەندىزى.
بىر تېمىم سۇ، ئىنسان، مۆجىزە،
خىرە، روشەن تەڭرىنىڭ ئىزى.
ئايلانماقتا ئالەم، ئاي، قۇياش،
ئايلانماقتا ئىللىق رامىزان،
قۇياش بولۇپ چاقنايدۇ مەخپى،
پەرىشتىگە ئايلانغان ئىنسان.
توۋا دېگۈلۈك قېرىنداش، توۋا دېگۈلۈك. ئۇلۇغ سۆزلەش بەندىگە ياراشمايدۇ. قەلبىڭ قەسەۋەتلەشكەندە ئۆزۈڭ لەنەت ئوقۇغانلارنىڭ قىلمىشلىرىنى ئۆزۈڭنىڭ ھەم سادىر قىلىدىغىنىڭنى بىل. گۇناھلىق قىلمىشلارنى كۆرگىنىڭدە ئاللاھنىڭ ئۆزۈڭنى ئەشۇنداق گۇناھكار قىلمىغىنىغا شۈكۈر قىل، ئۇلارغا ھىدايەت تىلە. سەن ئەتراپىڭدىكى گۇناھكارلار بىلەن قىلمىشلىرىڭ جازاسىنى تارتماستىن جازا قەرزىنى ئۆشنىسىگە ئارتىپ يۈرگەنلەردىنسەن. ھېلى تەقدىرنىڭ تاشبورىنىدا قېلىپ ئۆلسەڭ، گۇناھكارلىقىڭدىن خەۋەردارلار ساڭا ئېچىنمىسىمۇ بولىدىغىنىنى ئوپئوچۇق بىلىشىدۇ. لېكىن، ئۇنداقلار ھەقىچان ساڭا ناتونۇش. قەلبىڭدىكى ئىپلاسلىقلاردىن بىخەۋەرلەر ئەتراپىڭدا ئەگىپ سېنى ماختاپ يۈرۈشىدۇ. قەسىدىلەر ئەۋجىدە قەلبىڭ ئۆلۈمگە تېخىمۇ يېقىنلايدۇ. لېكىن ئۆلۈك قەلبنىڭ ساھىبى ئىكەنلىكىڭنى قاچان سېزىسەن؟ توۋا دېگۈلۈك قېرىنداش، توۋا دېگۈلۈك. سەن ماختالغۇچى ئەمەس،زامان مەئىشەتلىرىگە ئالدانغۇچىسەن. ئويلىمايسەنكى، قاچان مەغپىرەتكە ئېرىشىسەن؟!
«بىر كۈن ياشىساڭ ئاللاھ دەرگاھىغا بىر قەدەم يېقىنلىشىسەن» دېگەنىكەن بىر تەقۋادار. ئۇنتۇما قېرىندىشىم، ھەممىمىز ۋاقىتلىق بەھىرلىنىشلەرگە تولغان دۇنيادىن كېتىش ئالدىدا تۇرىمىز. قەلبىمىزنى ئەسىر قىلىۋالغان ھەۋەس ئوردىلىرىدىن مەھرۇم بولماقلىق- بىز ھەممىمىز بىلىدىغان، ئەمما ئېتىراپ قىلىشنى خالىمايدىغان تەقدىرىمىز.
كەيپى بىلەن ئەقلىمىزنى كېسىۋاتقان مەينىڭ، نازى بىلەن روھىمىزنى ئۆلتۈرۈۋاتقان گۈزەلنىڭ كەينىدە شەيتان ئۆز غەلىبىسىدىن مەمنۇن بولۇپ كۈلمەكتە. روھىمىز قىلمىشلىرىمىز تۈپەيلى ئۇچرايدىغان جازالىرىمىزنى ئويلاپ ئۆكۈنمەكتە. كۆردۈڭمۇ قېرىندىشىم، بۇ كەيىپچىلىكلەر، بىردەمچىلىك راھەتلەر، بىز خۇش بولىمىز دەپ قىلغان ئەسكىلىكلەر روھىمىزنى ئازابلاۋاتىدۇ. ئاللاھ ئاخىرەتتىكى ئازابتىن بىشارەت بېرىۋاتىدۇ.
تۇر، قېرىندىشىم تۇر، ئاتىمىز ئادەمنىڭ ئازغۇنلۇقىنى تەكرارلاۋەرمەيلى،يۈسۈف ئەلەيھىسسالامدەك ئاللاھنى ياد ئېتىش بىلەن نەپسى- شەيتاننى يېڭىشنى ئۆگىنەيلى. قەلبىمىزدە ئاللاھ زىكرىدە، روھىمىزنى گۈزەل ئەمەللەردە چىن مەنىسىدىن كۈلدۈرەيلى.
«رەببىمىز، بىزنى ھىدايەت قىلغىنىڭدىن كېيىن، دىلىمىزنى ھىدايەتتىن بۇرۇۋەتمىگىن، بىزگە دەرگاھىڭدىن رەھمەت بېغىشلىغىن. سەن ھەقىقەتەن بەكمۇ بېغىشلىغۇچىسەن.» (ئال ئىمران 8- ئايەت)
يېقىنقى ئىنكاسلار