تاللاش
ھىجران، كۆيۈك، ئازاب، يالۋۇرۇش،
سانچىلماقتا كۆكسۈمگە خەنجەر.
كۆزلىرىڭگە قۇل بولغىنىمدىن،
ھەق ئۈچۈنلا ئۆلگىنم ئەۋزەل.
بەختىمىز ئۈچۈن
مۇمكىن ئەمەس،
چۈشلىرىمگە كىرىش بىلەنلا،
يۈرىكىمنى ئۈگىتىۋېلىش.
مۇمكىن ئەمەس،
شېئىر يېزىپلا،
جىمى دەرتنى تۈگىتىۋېلىش.
بەلكىم،
جېنىم بىلەن تەڭلا،
چىقارسەن بىركۈن
يۈرىكىمدىن.
ساڭا كۆڭۈل بەردىم ئېھتىمال،
رەزىللىكىمدىن.
ياق، ياق، ياق،
تامامەن مۇمكىن
بولۇشى مۇمكىن،
سېنى ئۇنتۇشۇم.
لېكىن،
چىدىمايدۇ سېنى قىيناشقا،
كۆزۈڭ ياشلاشقا،
مېنىڭ يۈرىكىم.
مۇھەببەت-
بىر تۈرلۈك مەسئۇلىيەت،
يىگىتلەر ئۈچۈن.
شېئىرىمنى كۆيدۈرىۋېتەي،
بەختىمىز ئۈچۈن…
ئۆكتە بىرنىڭ يىگىرمە تۆتى
ھېكمەتلەر بىھۇدە ئۇچماقتا ئەنە،
كۈنلىرىم قۇزغۇنغا يەم بولدى يەنە.
يىغلىدىم زورۇقۇپ تۇپراق بېشىدا،
ئۆيۈمدە ئەندىشەم ئۇنتۇلدى يەنە.
كوھىقاپ، شۇم بوران، قاپقارا بىر چۈش،
ئويغىنىش شۇنچە تەس، ئازابلىق جەريان.
چۈشۈمدە كۆرگەن قىز قاراشلىرىدا،
جىمىكى مەۋجۇدلۇق بولماقتا گۇمران.
تەراۋىھ، خەتمىلەر ئاقماقتا شىر- شىر،
كىچىكلەپ بارماقتا كۆكتە قۇتلۇق ئاي.
رامىزان پەيتىدە غېرىبمۇ سەن گۈل،
يۈرەمسەن غەم بىلەن يېشىڭ قۇرۇتماي؟
كوماندروپكا خاتىرىسى
توزىماقتا ئىبادەت پەيتى،
يېغىۋاتقان غەيۋەت ۋە سۈخەن.
بىر- بىرىدىن ئەپسانە گەپلەر،
پىكاپلاردا ئادەملىك ئۆلگەن.
رېستۇرانلار، شەكلىك غىزالار،
كۆكتات يەيسەن، مېۋە چوقۇيسەن.
كېلىپ قالسا بىر رۇمكا «كۆڭۈل»،
ئىچمەسلىككە بانا توقۇيسەن.
مېھمانخانا، رەزىل تېلېفون،
جىرىڭلايدۇ: «كېرەكمۇ خىزمەت؟»
قىزىپ كېتەر ئىپپەت سودىسى:
«ئىككى يۈز سوم؟ نېمانچە قىممەت!؟»
كوچىلاردا بىرمۇ ئادەم يوق،
قەلبلەردە قۇترايدۇ ھەۋەس.
مۇنچا كەڭرى، پاكلىق شۇنچە قىس،
ھاۋا تىنجىق، بۇرۇختۇم نەپەس.
2005- يىل 14- ماي.
قىزىم
مەن تۇنجۇقماقتىدىم. باھارنىڭكىدەك سۈپسۈزۈك ھاۋا دىمىقىمغا ئۇرۇلدى؛ قەلبىمگە رەزىللىكلەر ئورناشماقتىدى. ھەقنىڭ ساداسى ئۇلارنى ھۈركۈتتى. شۇندىلا مەن يىغلىۋەتتىم. بوغۇزۇمغا قاپلاشقان ئېغىرچىلىق بوشايدىغاندەك ئەمەس ئىدى؛ كۆزلىرىم ئولتۇرۇشقان، گۇناھلىرىمدەك سانجاق- سانجاق ساقاللىرىم ئۇيالغان يۈزۈمنى ئاز- تولا توسۇپ تۇراتتى. ياشلىرىم قىزىمنىڭ كىچىككىنە قوللىرىدەك يۈزلىرىمنى سىيپايتتى؛ قۇرئاننى جايىغا قويدۇم. غەپلەتلىك دەقىقىلەردە نېمىشقىمۇ ئۇنىڭغا قول سوزۇشقا ئېرىنىدىغىنىمنى چۈشەنمەيتتىم، لېكىن ئاللاھنىڭ قۇرئان مۇھەببىتىنى دىلىمدىن كۆتۈرۈۋەتمىگىنىگە مىڭلاپ شۈكۈر ئېيتاتتىم؛ دۇنيا مۇھەببىتىنىڭ زىيادىلىكىدىن پاناھ تىلىسەم، قۇرئان مۇھەببىتىنىڭ زىيادىلىكىنى تىلەيتتىم؛ مەن سولماقتىدىم، تىلاۋەتنىڭ ئەگىزى مېنى ياشارتتى. جانلانغىنىمدا قىزىمنىڭ قۇلىقىغا جىمى مۇھەببىتىم بىلەن ئۇنى شىۋىرلىدىم. شىۋىرلىغىنىم ئەللەي قوشىقى ئەمەس ئايەت ئىدى. كىچىككىنە نوتامنىڭ كۆزلىرى چاقناشقا باشلىدى. ئۇ ياشنىماقتىدى…
يېقىنقى ئىنكاسلار